Ερανιώτης Κώστας

eraniotis  Ο Κώστας Ερανιώτης (φιλολογικό ψευδώνυμο του Κωνσταντίνου Κόλλια) γεννήθηκε στα Φιλιατρά της Μεσσηνίας το 1946. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Νομικά και υπηρέτησε ως Δικαστικός Υπάλληλος στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου Αθηνών. Είναι έγγαμος με δύο παιδιά.

  Ασχολήθηκε ενεργά με τον συνδικαλισμό από το 1978 και διετέλεσε πρόεδρος του «Συλλόγου Πτυχιούχων Δικαστικών Υπαλλήλων Αττικής», μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ενιαίου «Συλλόγου Δικαστικών Υπαλλήλων Αθηνών», μέλος του Δ.Σ., Γεν. Γραμματέας και Πρόεδρος (τρεις θητείες) της «Ομοσπονδίας Δικαστικών Υπαλλήλων Ελλάδος», μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ (από το 1986) και Γενικός της Γραμματέας. Διετέλεσε, επίσης, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ελληνικής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής. Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος της ΔΑΚΕ-Δημοσίου Τομέα και διετέλεσε δύο φορές Αντιπρόεδρός της και για δύο θητείες Γενικός της Γραμματέας.

  Αναδείχθηκε πολιτικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, ήταν μέλος της ΕΚΟ-Δικαιοσύνης (της οποίας υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος) και της ΕΚΟ Οικονομολόγων. Θήτευσε ως εξωκοινοβουλευτικό στέλεχος σε διάφορες Ομάδες Κοινοβουλευτικού Έργου (Δικαιοσύνης, Προεδρίας, Εθνικής Οικονομίας, Πολιτισμού). Την περίοδο 1988-1989 διετέλεσε περιφερειάρχης του κόμματος στη Θεσσαλία και στη συνέχεια ήταν υπεύθυνος των Ειδικών Κομματικών Οργανώσεων και επικεφαλής της Γραμματείας Συνδικαλισμού της Ν.Δ. Επίσης, διετέλεσε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Ν.Δ. και της Γραμματείας Συνδικαλισμού του κόμματος.

  Διετέλεσε Δήμαρχος του Δήμου Τριφυλίας κατά το χρονικό διάστημα 2010-2014.

  Από το 1975 μέχρι το 2000 διήυθυνε το περιοδικό «Φιλιατρά». Επίσης, ήταν εκδότης του περιοδικού «’Δικαίωση’ - Επιθεώρηση Πνευματικής Επικοινωνίας Δικαστικών».

  Τα γραπτά του περιλαμβάνουν ποιήματα, διηγήματα, δοκίμια, χρονογραφήματα, ιστορικές και λαογραφικές μελέτες, κριτική βιβλίων, μονογραφίες για πνευματικούς δημιουργούς, καθώς και πολιτικά άρθρα. Εμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα με την ποιητική συλλογή «Συλλογή Πρώτη», εκδόσεις Ιωλκός, το 1975. Στα σαράντα χρόνια που ακολούθησαν δημοσίευσε συνολικά 16 βιβλία, ένα χρονικό («Μια όαση στην έρημο της επαρχίας» 1977), μία νουβέλα («Ο Πρωτευουσιάνος» 1980), ένα κριτικό δοκιμιακό βιβλίο («Συνείδηση ελληνικότητας στο έργο του Ιάσονα Ευαγγέλου. Κριτική προσέγγιση» 1982), 4 μελέτες («Ο Φιλιατρινός Τύπος» 1982, «Πολιτιστική και Πνευματική αντίσταση των Κυπρίων» 1983, «Εισαγωγή στην πολιτιστική και πνευματική ζωή της Τριφυλίας» 1987, «Η συνεισφορά των δημοσίων υπαλλήλων στον πολιτισμό και τα γράμματα» 1995), δύο πολιτικά βιβλία με δημοσιευμένα άρθρα και ομιλίες του («Συνδικαλιστικές προσεγγίσεις» 1998, «Για μια νέα κοινωνία στη νέα εποχή- Πολιτικές παρεμβάσεις» 2003), μια ποιητική ανθολογία («Ανθολογία Φιλιατρινών Ποιητών» 2008), ένα βιβλίο δοκιμίων για την ποίηση («Ο ποιητής πέρα από το είδωλο του καθρέφτη του, Δοκίμια» 2010) και πέντε ποιητικές συλλογές: την «Συλλογή Πρώτη», Ιωλκός 1975, που προαναφέρθηκε, τα «Νοσταλγικά φτερουγίσματα» 1975,  «Δυο χρόνια από τότε…, ποιήματα για τα προσφυγόπουλα της Κύπρου» 1976,  «Με τον αυλό στη νύχτα» 1977 και  «Η τριλογία της επιστροφής» 2010.

ΣΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ

 

Λάμπει κι απόψε όλόγιομο μ’ ασήμι το φεγγάρι,

της νύχτας μα και του έρωτα γλυκός τραγουδιστής.

Μέσα στο φεγγαρόφωτο κι ο λογισμός σαλπάρει

και με του ονείρου τις φωνές μιλάει ο ποιητής.

(Από την ποιητική συλλογή «Νοσταλγικά φτερουγίσματα» 1975)

                                                            ***

Με το πρώτο τσιγάρο νόμισα πως θα γλυκάνω

τους καημούς μου.

Με το πρώτο πληρωμένο φιλί νόμισα πως θα

ξεδιψάσω τα χείλη μου.

Με το πρώτο ποτήρι κρασί νόμισα πως θα

μερέψω το αίμα μου.

Η πλανεύτρα χαρά…

Η ξελογιάστρα γεύση…

Η καρδιά που δεν ξεγελιέται…

(Από την ποιητική συλλογή «Με τον αυλό στη νύχτα» 1977)

           

ΜΕ ΤΟ ΧΟΡΟ

 

            Στης μουσικής το περιβόλι ανθίζεις

            λουλούδι, που στο μίσχο η μελωδία

            κυλάει. Κάθε σου κίνηση αρμονία

            με το ρυθμό καθώς τη συνταυτίζεις.

            Τι χάρη το κορμί σου όταν λικνίζεις!

            Προβάλλεις σαν ουράνια οπτασία.

            Στο πρόσωπό σου λάμπει λάμψη θεία

            με την αιθέρια τη θωριά σου μαγνητίζεις.

            Τα χέρια σου άσπροι κύκνοι σαγηνεύουν

            κι οι νότες που μεθούν τα βήματά σου

            το νου σου και το σώμα σου κυριεύουν

            και με τ’ ανάλαφρα πετάγματά σου

            σμίγεις ψηλά με τ’ άστρα που χορεύουν

            μαζί σου. Σαν ένα άστρο κι η καρδιά σου.

            (Από την ποιητική συλλογή «Η τριλογία της επιστροφής» 2010)