Βαλαβάνης Δημήτριος (1925-2014)

valavanis       

 Γεννήθηκε στο Γκρίμποβο Ιωαννίνων το 1925. Από το 1931 έγινε μόνιμος κάτοικος Μεσσήνης Μεσσηνίας. Με τη συνεργασία του αδελφού του, Κωνσταντίνου, δημιούργησαν στη Μεσσήνη συνεργείο γεωργικών μηχανημάτων και αυτοκινήτων και μετά τη συνταξιοδότησή του, το 1980, ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με τη λογοτεχνία, για την οποία από μικρό παιδί έτρεφε ιδιαίτερο έρωτα. Τα θέματά του άντλησε από τα ήθη και τις παραδόσεις της δεύτερης πατρίδας του.

         Δημοσιογραφούσε σε τοπικά έντυπα και εξέδωσε τα ηθογραφικά βιβλία «Άλλες εποχές», «Αναδρομές στο χρόνο» και «Σφυροκοπήματα στο χθες και στο σήμερα».

Έφυγε από τη ζωή το 2014.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ, ΑΝΟΙΧΤΑ ΣΥΝΟΡΑ Ή ΣΥΡΜΑΤΟΠΛΕΓΜΑΤΑ;

          [...] Σήμερα η Ευρώπη και ύστερα από κάποιες συμφωνίες έχει ανοίξει τα σύνορα της, αλλά η Ελλάδα κατακλύστηκε από εκατομμύρια λαθρομετανάστες από όλη τη Γη και ήρθαν προβλήματα εργασίας, διατροφής, υγείας και ασφάλειας και στα ελληνοτουρκικά σύνορα σηκώνουν καινούργιο τείχος συρματοπλεγμάτων, μήκους 120 χιλιομέτρων, για να ανακόψουν την λαθρομετανάστευση. Βέβαια, η Ελλάδα δεν πρέπει να βλέπει εχθρικά ή ρατσιστικά τους ξένους στον τόπο της, αφού οι Έλληνες έχουν σκορπίσει στα πέρατα της Γης από αρχαιοτάτων χρόνων και το μαρτυράνε τα ελληνικά ονόματα στις ακτές της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας.

         Σήμερα είναι στη μόδα η Παγκοσμιοποίηση, σήμερα όλοι μιλάνε για Ενωμένη Ευρώπη, για κοινή αγορά, για ένα ταμείο, για μια γλώσσα, ίσως αύριο για μία ή καμία θρησκεία, για ένα νόμισμα, το ευρώ, ενώ η Ελλάδα θέλει να ξαναγυρίσει στη δραχμή. Σήμερα οι σοφοί καθηγητές οραματίζονται έναν κόσμο χωρίς σύνορα και δίχως συρματοπλέγματα, για να σταματήσουν οι πόλεμοι, η μεγάλη κατάρα και να βασιλεύει η ευλογημένη Ειρήνη. Είναι όμως αυτό εφικτό, είναι πραγματοποιήσιμο; Το μεγάλο πείραμα έγινε στη Ρωσία, σε μια τεράστια χώρα από το Βλαδιβοστόκ έως τα Ρωσοπολωνικά σύνορα με άπειρες εθνότητες, θρησκείες, δόγματα και ιδιωματισμούς. Μια πατρίδα, όμως, τη Ρωσία και μια ...θρησκεία, τα Σοβιέτ. Το πείραμα κράτησε μισόν αιώνα και η Ρωσία διελύθη εις τα εξ ων συνετέθη, αφού ο πλούτος της Γης είναι άνισα μοιρασμένος.

         Ναι στην παγκοσμιοποίηση, αλλά κάποιοι κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου ότι οι μεγάλες βιομηχανικές χώρες θα εκμεταλλεύονται τις μικρές και στο τέλος αυτές θα αφανιστούν από τον χάρτη. Να γκρεμιστούν τα συρματοπλέγματα, αλλά το μεγάλο χάσμα ανάμεσα στους χριστιανούς και τους μουσουλμάνους μεγαλώνει, αφού είμαστε... άπιστοι. Θα συμβιώσουν ειρηνικά τα ... χρώματα; Οι λευκοί με τους μαύρους, τους κίτρινους, τους μελαμψούς; Το Διεθνισμό τον κήρυξαν πρώτοι οι Απόστολοι του Χριστιανισμού με το υπέροχο «Αγαπάτε Αλλήλους», αλλά τα χριστιανικά κράτη πολεμάνε μεταξύ τους δύο χιλιάδες χρόνια με μικρά διαλείμματα […].

         Τελικά, όμως, τα συρματοπλέγματα κυριαρχούν στο μεγαλύτερο μέρος του άμοιρου πλανήτη μας. Συρματοπλέγματα στα κολαστήρια της Γερμανίας, το Νταχάου, το Άουσβιτς, το Μπούχελβαλντ. Συρματοπλέγματα, νάρκες και ηλεκτροφόρα καλώδια για τους λαθρέμπορους ναρκωτικών, για το παράνομο συνάλλαγμα, για κατασκόπους, συρματοπλέγματα για το έιτζ αλλά και για παράνομα βιβλία και ιδεολογίες. Συρματοπλέγματα ακόμα και στους ουρανούς, τα τεχνητά παράσιτα εμπόδια στις ραδιοφωνικές εκπομπές. Συρματοπλέγματα στη Σιβηρία, όπου βρήκαν το θάνατο εκατομμύρια άνθρωποι αλλά σήμερα και στο ... Γκουαντάναμο. Είχε και η πατρίδα μας στρατόπεδα εξορίας τα μισά ξερονήσια μας, με πρώτο τη Μακρόνησο, αλλά χωρίς συρματοπλέγματα, αφού ήτανε σχεδόν αδύνατη η απόδραση των εξόριστων […].

         Τελικά το ερώτημα παραμένει. «Ανοιχτά Σύνορα ή Συρματοπλέγματα»; Ιδανικό το πανό έξω από το Πανεπιστήμιο «Λαοί δίχως Σύνορα» αλλά, δυστυχώς, ουτοπιστικό. Φαίνεται πως την ανθρωπότητα την κατατρέχει το προπατορικό... αμάρτημα του Αδάμ και της Εύας.

(Δημοσιεύτηκε στις «Μεσσηνιακές Δημιουργίες», τόμος Δ΄, Καλαμάτα 2012, σσ. 11-15)